Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΠΑΜΠΟΥΣΚΑ (Ματριόσκα)

Tις θυμόμαστε από παιδιά, τις γλυκές, ξύλινες, φουσκωτές κουκλίτσες με τα παραδοσιακά ρωσικά φορέματα, που θύμιζαν μανούλες ή γιαγιάδες και καθεμιά έκρυβε μέσα της έξι-εφτά άλλα κουκλάκια, το καθένα σε δύο κομμάτια, για να βγει από το εσωτερικό του το επόμενο μέχρι να φτάσουμε στην τελευταία φιγούρα, που είναι συμπαγής και ονομάζεται «σπόρος».

Σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες που συνέλεξα συμβολίζουν πιθανόν δύο έννοιες. Η μία είναι η γονιμότητα (η πρώτη και μεγαλύτερη είναι η πρόγονος και ακολουθούν οι απόγονοί της).

Η άλλη συμβολίζει την εξέλιξη του ανθρώπου, από τη γέννηση μέχρι τα γηρατειά.

Οι μπάμπουσκες ή ματριόσκες, όπως τις λένε οι Ρώσοι, αποτελούσαν ανέκαθεν το πιο αγαπημένο αναμνηστικό όσων πέρασαν έστω και μία φορά από τους πάγκους της οδού Αρμπάτ στη Μόσχα ή και των ανά τον κόσμο τουριστών που τις έβρισκαν στα διάφορα παζάρια ή, ακόμη καλύτερα, έπεφταν στα χέρια τους ως δώρο από κάποιον συγγενή που πήγαινε παλιότερα μια βόλτα μέχρι το...σιδηρούν παραπέτασμα.

Το όνομα της κούκλας είναι Matryoshka (Матрёшка, προφέρεται ματριόσκα), και προέρχεται από το γυναικείο όνομα Matryona το οποίο είναι συνηθισμένο όνομα χωριατοπούλας. Πολλές φορές όμως θα συναντήσουμε (λανθασμένα) το όνομα Μπάμπουσκα για τις συγκεκριμένες κούκλες .

Για να γίνει μια αυθεντική ματριόσκα απαιτούνται καλής ποιότητας ξύλο, ανθεκτικό και ελαφρύ, και φυσικά ένας καλός τεχνίτης. Ο Βασίλι Ζβεζντότσκιν ζούσε στη Μόσχα στα τέλη του 18ου αιώνα και εργαζόταν σε εκδόσεις για παιδιά, όταν το 1898 είχε την ιδέα να φτιάξει μια κουκλίτσα άδεια στο εσωτερικό της, που θα έκρυβε εκεί άλλες κουκλίτσες μικρότερες, κούφιες κι αυτές, για να μπορούν να φιλοξενούν άλλες ακόμη πιο μικρές κ.ο.κ. 

Το πρώτο αυθεντικό μοντέλο ματριόσκας ζωγράφισε ένας διάσημος εικονογράφος παιδικών βιβλίων, ο Σεργκέι Μαλιούτιν. Την απεικόνισε χοντρούλα και γελαστή, με την παραδοσιακή ρωσική φορεσιά, μια ιδανική μανούλα, που συνολικά αποτελούνταν από οχτώ κομμάτια. Δύο χρόνια αργότερα, η πρώτη ματριόσκα εκτίθετο στη διεθνή Expo του Παρισιού. Κάπως έτσι γεννήθηκε η μυθική ματριόσκα, σύμβολο της τσαρικής Ρωσίας και όχι μόνο, γιατί φυσικά η ιστορία προχωράει... Σήμερα στους πάγκους του ιστορικού μοσχοβίτικου πεζόδρομου μπορείς να δεις και ματριόσκες με τον Οσάμα μπιν Λάντεν και τον Λένον, τον Ελβις και τον Πούτιν, τον Μπους, τον Σουμάχερ και τον Χάρι Πότερ, και πολύ τελευταία τον Ομπάμα, τη μια δίπλα στην άλλη.

Κι όμως, οι κινεζικές απομιμήσεις εκτόπισαν τις αυθεντικές ματριόσκες από την αγορά, που διέρχεται τώρα σοβαρότατη κρίση κι έχει άμεση ανάγκη από σωτήριες επεμβάσεις. 

Οι πωλήσεις των αυθεντικών έπεσαν κατά 90 τοις εκατό και οι περίπου 30 χιλιάδες καλλιτέχνες, που στην πραγματικότητα είναι πολύ περισσότεροι αφού ολόκληρες οικογένειες απασχολούνται στον τομέα, βρέθηκαν σε απόγνωση. Η φίρμα Aofis, το μεγαλύτερο εργοστάσιο παραγωγής στο Σεργκιέβ Ποσάντ, την πόλη της ματριόσκας, ζήτησε τη λήψη άμεσων μέτρων αφού, όπως δήλωσε ο διευθυντής της, Αλεξάντρ Κουρενόι, «κινδυνεύουμε να κλείσουμε για πάντα και να αφήσουμε την αγορά στα χέρια των Κινέζων». 

Η ρωσική κυβέρνηση κινητοποιήθηκε, μια και ετέθη θέμα εθνικού πρεστίζ, και τα πράγματα βαίνουν ήδη προς το καλύτερο. 

Εκτός όμως από τους Κινέζους, οι αυθεντικές ματριόσκες απειλούνται  και από μένα γιατί τόλμησα να τις κατασκευάσω από χαρτοπολτό και φοβάμαι μήπως φτάσει και σε μένα κάνα ρώσικο....εξώδικο.

Τις σχετικές πληροφορίες τις άντλησα από Enet της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ.

Πολλά φιλιά.... (υπό τους ήχους της μπαλαλάϊκας)

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΑΝΟΥΛΕΣ

Σε όλες τις μανούλες του κόσμου ολόκληρου εύχομαι.....

Να είναι γερές και δυνατές,

Να αντέχουν  και να στηρίζουν τις οικογένειές τους,

Να αγαπούν και να συγχωρούν,

Να είναι ακούραστες,

Να έχουν τεράστια αποθέματα υπομονής,

Να είναι πάντα ευδιάθετες και να χαμογελούν,

Να τις αγαπούν και να τις σέβονται,

Να τις κάνουν περήφανες τα παιδιά τους,

Να καμαρώνουν για τα εγγόνια τους.

Να νιώθουν πλήρεις και ασφαλείς στα γεράματά τους......

Αμέτρητα φιλιά σε όλες ανεξαιρέτως......

Και μια αγκαλιά λουλούδια σε κάθε μια ξεχωριστά.

 Αντε κορίτσια.....να μας χαίρονται.....και του χρόνου να είμαστε ΟΛΕΣ ΚΑΛΑ.....Φιλιά

ΟΙ ΚΑΚΤΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΧΥΦΥΤΑ

  Τους έχω τρελή αδυναμία.....

Η μάνα μου όσο ζούσε τα αντιπαθούσε όπως ο «εξαποδώ» το λιβάνι......Ήθελα να ‘ξερα γιατί μαζεύεις αυτά τα γρουσούζικα πράγματα εδώ μέσα.....τα άχρηστα κι επικίνδυνα. Κι έχεις και μικρά παιδιά..... Εγώ όμως γοητευόμουν πάντα από την ποικιλία τους, τα σχήματα αλλά και τα άνθη τους. Τα οποία, σε κάποια είδη, είναι πολύ εφήμερα αλλά εξαίσια.

Με τον καιρό απέκτησα μια ωραία συλλογή και διαβάζοντας γι’ αυτά τα περίεργα είδη έμαθα τα παρακάτω....

Οι κάκτοι λοιπόν κατάγονται από περιοχές της βόρειας και της νότιας Αμερικής και φύονται σε περιοχές με μεγάλη ξηρασία αλλά και σε εδάφη πλούσια σε οργανικά στοιχεία. 

Υπάρχουν εκατοντάδες είδη κάκτων με διάφορα μεγέθη και σχήματα, αντί για φύλλα φέρουν αγκάθια και έχουν συνήθως ιδιαίτερα εντυπωσιακά λουλούδια, που εμφανίζονται όταν φτάσουν σε κατάλληλη ηλικία, συνήθως αρκετά χρόνια μετά τη φύτευσή τους.

 Το πιο σημαντικό όμως, είναι ότι οι απαιτήσεις τους σε νερό είναι περιορισμένες και έχουν τη δυνατότητα να επιβιώνουν μόνα τους σε μεγάλες περιόδους ξηρασίας και κάτω από έντονη ηλιοφάνεια.

 Σε αυτό το σημείο σας παραθέτω φωτό των κάκτων μου όταν είναι ανθισμένοι....

Τα παχύφυτα βρίσκονται στις περισσότερες περιοχές του πλανήτη και αναπτύσσονται σε πολύ διαφορετικές μεταξύ τους συνθήκες. Είναι φυτά που έχουν τη δυνατότητα να αποθηκεύουν μεγάλες ποσότητες νερού στους ιστούς τους, καθώς τα περισσότερα είδη τους αναπτύσσονται σε περιοχές με έντονη ξηρασία.

 Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό τους είναι ότι προσαρμόζονται σε τελείως διαφορετικές συνθήκες από αυτές του τόπου καταγωγής τους. Δεν χρειάζονται ιδιαίτερη φροντίδα ή προστασία, γι’ αυτό και είναι από τα είδη που χρησιμοποιούνται στις «πράσινες» ταράτσες.

Εγώ πάντως τα έχω σε διάφορα σημεία του πράσινου κήπου μου.....

Οι κάκτοι και τα παχύφυτα είναι φυτά παράξενα αλλά πολύ γοητευτικά. Δεν συμφωνείτε ????......Εγώ πάντως τρελαίνομαι γι' αυτά....

Φιλιά πολλά......

ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ

Αύριο έχουμε εκλογές.....Τις πιο σημαντικές εκλογές λέει από τη μεταπολίτευση και μετά. Και αφού οι πολιτικοί μας, μηδενός εξαιρουμένου, τα έχουν κάνει όλα μπάχαλο, μας πέταξαν το μπαλάκι να αποφασίσουμε εμείς το καλύτερο για τη χώρα μας.

Στο μεταξύ οι κύριοι πολιτικοί μετά τις διάφορες κωλοτούμπες, τσουλήθρες και πολλές άλλες αθλοπαιδιές που εκτέλεσαν στην πλάτη μας, ανασυντάχθηκαν με νέους αρχηγούς και είδαμε πάλι να παίζεται το έργο..... «Άλλαξε ο Μανωλιός και φόρεσε τη βράκα του αλλιώς».

Είχαν μάλιστα το θράσος να μας βομβαρδίζουν με επιστολές στα σπίτια μας, με πολιτικά διαφημιστικά μηνύματα στην τηλεόραση και βαρύγδουπους λόγους στις πλατείες. Σαν να μην είχε συμβεί τίποτα τα τελευταία 2-3 χρόνια που είδαμε τις ζωές μας να αναποδογυρίζουν εξαιτίας τους.

Μερικοί μάλιστα απ’ αυτούς μας συμβούλευαν να ψηφίσουμε με σύνεση και λογική....όχι λέει με θυμό και οργή.  Δηλαδή ήθελαν να ξεχάσουμε αυτά που περάσαμε και να ψηφίσουμε με την ίδια λογική που ψηφίζαμε και παλιότερα, σε πιο ήπιους και ομαλούς καιρούς.

Σιγά που θα ξεχάσω......Μαύρο φίδι που τους έφαγε.....Με λύσσα και αφρούς θα πάω αύριο στο εκλογικό μου τμήμα......(??????????????????????????) Μέσα στην παρένθεση με τα ερωτηματικά βάλτε όποιο χαρακτηρισμό θέλετε. Εγώ τα δικά μου τα μπινελίκια τους τα χώνω κάθε στιγμή.

Τεσπά....επιτέλους ήλθε η ώρα που όλοι περιμέναμε κι έτσι αύριο πουρνό- πουρνό θα πάμε όλοι (θέλω να πιστεύω.....) να ασκήσουμε το εκλογικό μας δικαίωμα. Το τί θα κάνει ο καθένας μας είναι λογαριασμός δικός του. Εύχομαι ο Θεός να μας φωτίσει όλους σωστά και η κάλπη να αναδείξει τον καλύτερο.....

Και για να δικαιολογήσω και τον τίτλο της ανάρτησης, θέλω σήμερα να σας δείξω δύο κλειδοθήκες που έκανα πάνω σε ένα κομμάτι ξύλο με ντεκουπάζ από εκτύπωση του ιντερνετ.

Στη μία κρέμασα τα κλειδιά του σπιτιού μου.....

Στην άλλη ένα μεγάλο χοντρό κλειδί που γράφει επάνω ΕΛΛΑΣ.

Αυτό το κλειδί είναι δικό σας και θα ήθελα να σας παρακαλέσω ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΕΤΕ ΠΟΛΥ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟ ΔΩΣΕΤΕ.......Εντάξει ????

 
Πολλά φιλιά και....ΚΑΛΟ ΒΟΛΙ......

Ο ΜΑΙΟΣ ΜΑΣ ΕΦΤΑΣΕ

Ο Μάιος μας έφτασε.....

Εμπρός...βήμα ταχύ,

Να τον προϋπαντήσουμε,

Παιδιά, στην εξοχή.

Παλαιότατο άσμα, που μου θυμίζει τα παιδικά μου χρόνια. Τότε, που ξένοιαστη παιδίσκη, χοροπήδαγα σαν το κατσίκι στα άκτιστα ακόμα οικόπεδα και τις αλάνες της γειτονιάς μου και μάζευα παπαρούνες, χαμομήλια και μαργαρίτες....

Μάλιστα θυμάμαι πως όταν φορούσα ένα κατακίτρινο ζακετάκι, γέμιζε διάφορα πετάρια και μαμούνια γιατί  με περνάγανε για...λουλούδι (όχι ότι δεν ήμουνα κιόλας.....)

Και μακάρι και σήμερα να περιοριζόταν σ’ αυτή την ενόχληση ο κύριος Μάϊος.....Αλλά δυστυχώς το προχώρησε και κάθε χρόνο τέτοια εποχή με τυραννάει με τις αλλεργίες του που δεν με αφήνουν να σηκώσω κεφάλι........Γιαυτό και η απουσία από τη σελίδα μου τόσες μέρες.....εγώ που ήμουν τακτικότατη και ήθελα να είμαι εντάξει με το αναγνωστικό κοινό μου. Αλλά δεν γινόταν να γράφω κείμενα με ένα κεφάλι καζάνι....’Αλλωστε τα ηλεκτρονικά τα πειράζει, εκτός από τη σκόνη, και η υγρασία....κι έπρεπε να προφυλάξω και το λαπιτόπι από τη μύτη μου που έσταζε σαν χαλασμένη βρύση.....

Εδώ και λίγες μέρες λοιπόν, εγκατεστάθηκα στο εξοχικό με μία τρομερή όρεξη για πάσης φύσεως δουλειές, με ιδιαίτερη προτίμηση  στην αγαπημένη μου κηπουρική, χωρίς όμως να υπολογίσω τις ελιές τις....ευλογημένες που αυτή την εποχή τυγχάνει να είναι και ανθισμένες και είναι η κύρια αιτία της αλλεργίας μου.

Μετά την εμφάνιση της καταρροής, οι πάσης φύσεως εργασίες σταμάτησαν, και άρχισαν τα αντιισταμινικά.

Για να μην σας αφήσω όμως παραπονεμένους δέστε κάποιες φωτό από τα άνθη μου, που εγώ τα απολαμβάνω μέσα από τα παράθυρα του σπιτιού....

Και μια τελευταία φωτό, που την αγαπώ πολύ....με κηπουρό τη φύση.

Πολλά ευωδιαστά φιλιά.....

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΦΩΚΑΙΑΣ (Αττικής)

Η ιστορία της Παλαιάς Φώκαιας Αττικής, ξεκινά από την αρχαία Φώκαια που ήταν μια ιωνική πόλη χτισμένη σε μια μικρή χερσόνησο ΒΔ της Σμύρνης Μικράς Ασίας.

Οι αρχαίοι συγγραφείς παραδίδουν ότι η Φώκαια, η βορειότερη από τις 12 ιωνικές πόλεις, ιδρύθηκε από αποίκους της Φωκίδας.

Πιθανόν η πόλη να πήρε το όνομά της και από το σχήμα των παρακείμενων νησιών που μοιάζουν με φώκιες (φώκαι).

Η αποικιακή δραστηριότητα της Φώκαιας ξεκινάει ήδη από τα μέσα του 7ου αι. π.Χ. με την ίδρυση της Λαμψάκου στις ακτές του Ελλησπόντου και της Αμισού στον Εύξεινο Πόντο.

 Ήδη όμως πριν από το τέλος του 7ου αι. π.Χ. οι Φωκαείς στράφηκαν αποκλειστικά στην εκμετάλλευση της εμπορικής επικοινωνίας με την απώτατη Δύση.

Τολμηρότατοι θαλασσοπόροι οι Φωκαείς, υπήρξαν κατά τη μαρτυρία του Ηροδότου οι πρώτοι Έλληνες που επιχείρησαν μακρινά ταξίδια στην Αδριατική, στο Τυρρηνικό πέλαγος και στο Βαλεαρικό, φθάνοντας ως την Ταρτησσό της Ιβηρικής Χερσονήσου.

 Χρησιμοποιώντας για τα ταξίδια τους τις ταχύτατες πεντηκοντόρους αντί για τα γνωστά στρογγυλά πλοία των Φοινίκων, ίδρυσαν αποικίες κατά μήκος των ακτών της δυτικής Μεσογείου που σκοπό είχαν τη διασφάλιση των εμπορικών συναλλαγών τους με μακρινούς προορισμούς στη Δύση.

Ήδη γύρω στο 600 π.Χ. οι Φωκαείς ίδρυσαν τη Μασσαλία κοντά στην εκβολή του Ροδανού ποταμού, για να εξασφαλίσουν μία βάση για το εμπόριο με την Ισπανία.

Λόγω της θέσης της, στο τέλος μίας σημαντικής εμπορικής αρτηρίας κατά μήκος του ποταμού Ροδανού, η Μασσαλία αναπτύχθηκε πολύ γρήγορα σε μία από τις μεγαλύτερες ελληνικές αποικίες της Δύσης.

Η οικονομική ευρωστία της Φώκαιας δεν οφειλόταν μόνο στη ναυτική της δύναμη αλλά και στο γεγονός ότι ήταν διαμετακομιστικός σταθμός των προϊόντων της ενδοχώρας της Μικράς Ασίας. Ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στην οικονομία της διαδραμάτισε το νομισματοκοπείο της.

Τώρα, όσον αφορά στην νεότερη Ιστορία, τo 1914 οι κάτοικοι της Φώκαιας, πιεσμένοι από το ολοένα και εξαπλούμενο κίνημα των Νεότουρκων εγκατέλειψαν την πόλη τους.

Επέστρεψαν πάλι το 1919,  οι σχέσεις όμως των δύο κοινοτήτων, είχαν ήδη περάσει σε μια φάση ιδιαίτερα δύσκολη και προβληματική. Η τύχη των Ελλήνων της Φώκαιας, ακολούθησε τη μοίρα ολόκληρου του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας, που κρίθηκε ορι­στικά και δραματικά με την τελευταία φάση των πολεμικών επιχειρήσεων, τον Αύγουστο του 1922.

Έτσι, κατά την ανταλλαγή των πληθυσμών ένα μεγάλο κομμάτι των Φωκιανών προσφύγων εγκαταστάθηκε  το 1923-24 στην περιοχή της Αναβύσσου.

Η ύπαρξη αλυκών ήταν ένας από τους λόγους που τους «τράβηξε» η περιοχή, διότι και στη Φώκαια της Μ.Ασίας υπήρχαν αλυκές και οι Φωκιανοί θεωρούντο έμπειροι «αλατοπήκτες».

 Οι οικογένειες των Φωκιανών μαζί με τους γηγενείς Σαρακατσάνους δούλεψαν σκληρά και κατάφεραν να φτιάξουν τη νέα τους πατρίδα. 

 

Ο ξεριζωμός των Φωκιανών και η εγκατάστασή τους στην εν λόγω περιοχή, έγινε αφορμή για να γραφτεί ένα απο τα σημαντικότερα μυθιστορήματα του περασμένου αιώνα. Η "Γαλήνη" του Ηλία Βενέζη που εκδόθηκε το 1939, βραβεύτηκε απο την Ακαδημία Αθηνών, βρήκε μεγάλη ανταπόκριση απο το αναγνωστικό κοινό και αποτελεί  σημείο αναφοράς για τους απανταχού Φωκιανούς.

Ο Ηλίας Βενέζης ερχόταν συχνά στην Παλαιά Φώκαια της Αττικής, γνώρισε απο κοντά τους Φωκιανούς πρόσφυγες και άντλησε πολλές πληροφορίες από τις αφηγήσεις τους.  Στο βιβλίο, που αξίζει να το διαβάσετε, βασίστηκε και η επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά, αν θυμάστε, της ελληνικής ασπρόμαυρης τηλεόρασης (Γιώργος Φούντας, Μπέτυ Αρβανίτη κ.ά....)

Τώρα, όσον αφορά την ονομασία της περιοχής σε «Παλαιά Φώκαια» έμαθα τα εξής....Γύρω στο 1250 μ.χ. μία μερίδα κατοίκων της Φώκαιας της Μ.Ασίας μετοίκησε σε μία βορειότερη περιοχή που ονομάστηκε «Νέα Φώκαια». Όταν λοιπόν οι Φωκιανοί που προήρχοντο από την παλαιά πόλη εγκαταστάθηκαν στην περιοχή της Αναβύσσου απαίτησαν η πόλη τους να ονομαστεί «Παλαιά Φώκαια» εις ανάμνηση της πόλης από την οποία προήρχοντο.

 Πιστεύω ότι η «Νέα Φώκαια» που είναι επίσης προσφυγούπολη στην περιοχή της Χαλκιδικής φιλοξενεί τους πρόσφυγες της Νέας Φώκαιας Μ.Ασίας.

 Στην εξέλιξη των εποχών κι άλλοι άνθρωποι βρέθηκαν στην Παλαιά Φώκαια, απέκτησαν γη και έχτισαν σπίτια. Αγάπησαν τον τόπο συμβάλοντας και αυτοί με τη σειρά τους στην ανάπτυξη της περιοχής. Ανάμεσα σ’ αυτούς και η οικογένειά μου.

Εμείς, συγκεκριμένα, διατηρούμε στην περιοχή εξοχικό σπίτι, σχεδόν 30 χρόνια, τη θεωρούμε κάτι σαν ιδιαίτερη πατρίδα μας, έχουμε περάσει πολλά όμορφα καλοκαίρια και γιορτές και σας βεβαιώνω ότι πρόκειται για μια  ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΛΗ......οι φωτογραφίες το αποδεικνύουν.....

Τέλος, οφείλω να προσθέσω ότι τα ιστορικά στοιχεία και κάποιες από τις φωτό, τα άντλησα από τις πληροφορίες της Βικιπαίδεια και από το site της πρώην Κοινότητας Παλαιάς Φωκαίας (ο κ.Καλλικράτης μας μετονόμασε σε Δήμο Σαρωνικού και μας μετακόμισε στα Καλύβια Αττικής.....)

Άντε....κάτι μάθατε και σήμερα για το "χωριό" μας....

Φιλιά και χαιρετίσματα.....

ΛΑΙΚΗ ΤΕΧΝΗ (καδράκια)

Θα σας πάω πάλι στα παλιά....τότε που είχα «θέμα» με τη λαϊκή τέχνη, την οποία ξετίναξα κανονικά. Εκτός λοιπόν από τις ζωγραφιές μου που σας έδειξα σε παλιότερη ανάρτηση, κέντησα και κάποια καδράκια με το εν λόγω θέμα. Κάποια με σταυροβελονιά και κάποια άλλα με διάφορες παραδοσιακές βελονιές, όπως τη βυζαντινή, το πλακέ, την πεταχτή και άλλες.

Κάποτε φάνταζαν πολύ όμορφα.....τώρα όμως θεωρούνται ντεμοντέ. Έχω πατήσει όμως τόση δουλειά που λυπάμαι να τα παροπλίσω εντελώς.....και κάνουν μόνιμες διακοπές στους τοίχους του εξοχικού.

Πάρτε μια ιδέα......

Αυτά για σήμερα...φιλιά σε όλους.