ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟ ΣΤΕΚΙ

Αυτή την εποχή, όπως κάθε καλοκαίρι, εδώ και πολλά πολλά χρόνια, κατοικοεδρεύω στο εξοχικό, όπου και έχω μεταφέρει τις πάσης φύσεως δραστηριότητές μου. Εκτός από τις καθημερινές μου δουλειές ρουτίνας, ασχολούμαι με την κηπουρική, διάφορα μαστορέματα και όταν περισσεύει λίγος χρόνος και με τα καλλιτεχνικά μου. Σπανιότατα δε (δυστυχώς), βουτάω τον ....ούχο και πάμε και για καμιά θαλασσινή βουτιά.

Οι ώρες όμως που πραγματικά μακαρίζω την καλή  μου τύχη να ζω στην εξοχή, είναι οι απογευματινές. Τότε, παρατάω ό,τι έχει να κάνει με το εσωτερικό του σπιτιού και πιάνω....στασίδι στην αυλή. Για να την κάνω μάλιστα πιο ελκυστική και απολαυστική έχω  δημιουργήσει ένα ωραίο στέκι όπου, πίνουμε τον απογευματινό καφέ μας, εγώ κάνω τα εργόχειρά μου, τα καλλιτεχνικά μου, δεχόμαστε τις επισκέψεις μας, ακούμε την αγαπημένη μας μουσική και όταν νυχτώσει ανάβουμε τα κεράκια μας και ρομαντζάρουμε.....

Προ καιρού μάλιστα είχα βρει πεταμένα στο δρόμο κάποια χοντρά αφρολεξένια μαξιλάρια, τα οποία μάζεψα, καθάρισα, τα έντυσα με κάποια παλιά καλύμματα (γι’ αυτό δεν πετάμε τίποτα.....) και τα έβαλα πάνω σε ένα ντιβανάκι με διάφορα πολύχρωμα μαξιλαράκια που τα έκανα από παλιά μακό μπλουζάκια των παιδιών.

Το στέκι μου έγινε με όποια υλικά είχα, με κέφι και δημιουργική διάθεση και κάθε απόγευμα και βράδυ με περιμένει να το απολαμβάνω......

Συγχωρείστε με για τον κενό τοίχο και το διαλυμένο διακοσμητικό. Στο εργαστήρι επικρατεί αναβρασμός δημιουργίας κι ετοιμάζονται διάφορα στολίδια που θα εκθέσω προσεχώς......θα δείτε.

Εύχομαι σε όλους καλό καλοκαίρι,

Καλό μήνα Ιούλιο να περάσουμε χωρίς φωτιές και καύσωνες,

Και σας στέλνω πολλά δροσερά φιλιά από την αυλή μου.

ΣΠΙΤΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΧΗ

 Πριν από 6 χρόνια πήραμε ένα παλιό σπίτι στην εξοχή και το προνοητικό μυαλό μου φρόντισε να βγάλει μερικές φωτό για να θυμάμαι το χάλι (ιδίως του κήπου) και να έχω μετά την ευκαιρία να κάνω τις συγκρίσεις μου και να ....καμαρώνω. Και δικαίως....γιατί έπεσε μεγάλο χαμαλίκι για να πάρει τη μορφή που έχει σήμερα. Εκείνο που δεν μπορούσα να αντέξω ήταν οι παρατημένοι εξωτερικοί χώροι γιατί φεύγοντας από το παλιό μας εξοχικό που ήταν μια κουκλίτσα, βρέθηκα στη ...Γης Μαδιάμ που λένε και οι Γραφές....Ανασκουμπώθηκα, έβαψα, έσκαψα, φύτεψα και να το ΠΡΙΝ .......

Κι αφού χόρτασαν τα ματάκια σας...ασχήμια, δείτε τώρα και το ΜΕΤΑ....

 

 

 

 

 

 

 

Πιστεύω να χορτάσατε ομορφιές....(εμού συμπεριλαμβανομένης εννοείται....)
Πολλά ανοιξιάτικα φιλιά.

ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΙ ΜΟΥ

Κάποτε υπήρξε η πρόχειρη τραπεζαρία μας, συνεχόμενη με την κουζίνα μου. Μετά χωρίστηκε με γυψοσανίδα κι έγινε μια μικρή κρεββατοκάμαρα του κανακάρη μας. Οταν ο τελευταίος απέκτησε δικό του τσαρδάκι κι έφυγε, ο χώρος μου περίσσεψε κι αμέσως το έκανα εργαστήριο.  Έβγαλα την κλίνη του νεαρού και άφησα το γραφειάκι του, τη συρταριέρα του και δύο βιβλιοθήκες. Τα γέμισα άπαντα με τα υλικά μου (γιαυτό το λέω και «στοκατζίδικο») και ξεκίνησα τα μεγάλα έργα. Η κουζίνα ακριβώς δίπλα, νεροχύτης, πάγκοι, βρύσες.....όλα τα κομφόρ. Είναι φορές που είναι τόσο ακατάστατο και φορτωμένο, που μπαίνω μπρούμυτα και βγαίνω....ανάσκελα. Κατά καιρούς το νοικοκυρεύω όσο μπορώ αλλά τελικά....μάταιος κόπος. Μέσα στη βδομάδα ξαναγίνεται πάλι.......(η γνωστή λέξη.....). Κάποια μέρα που ήταν κάπως τακτοποιημένο το φωτογράφισα για να βλέπω τις φωτό και να φιλοτιμούμαι να το συγυρίζω. Πάρτε μια ιδέα του χώρου μέσα στον  οποίο δημιουργεί η μεγάλη καλλιτέχνις και αφήνει άφωνη την.....ανθρωπότητα (ου ου ου ψωνάραααααα.......)