Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΗΠΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΗΠΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 21 Οκτωβρίου 2012

Ο ΚΑΙΡΟΣ ΤΩΝ ΧΡΥΣΑΝΘΕΜΩΝ



Τα χρυσάνθεμα είναι από τα πιο δημοφιλή λουλούδια.

Το όνομά τους εμπνεύσθηκε ο γνωστός βοτανολόγος Κάρολος Λιναίος (1707-1778) από τις λέξεις «χρυσός» και «άνθος».

Το φυτό κατάγεται από την Κίνα και στην Ευρώπη το έφεραν οι Ολλανδοί.
Στην Ελλάδα τα χρυσάνθεμα είναι γνωστά και με την ονομασία «Αγιοδημητριάτικα» γιατί ανθίζουν στο τέλος Οκτωβρίου (πλησιάζοντας η γιορτή του Αγίου Δημητρίου, βοήθειά μας....). Εγώ πάντως έχω διαβάσει ότι εκείνη την εποχή η ηλιοφάνεια είναι κατάλληλη για την ανθοφορία τους. Τώρα αν έχει βάλει το χεράκι του και ο Άγιος....θα σας γελάσω.

Ανήκουν στην οικογένεια compositae και είναι φυτά πολυετή και με ζωηρή βλάστηση. Τα άνθη τους είναι σύνθετα και σε μεγάλη ποικιλία χρωμάτων. Ανάλογα με το σχήμα και τη μορφή τους τα άνθη χωρίζονται σε 4 κατηγορίες: τα μονά (τύπου μαργαρίτας), τα άνθη τύπου ανεμώνας, τα σφαιρικά και τα μεγαλανθή. Τα φυτά που καλλιεργούνται για δρεπτό (για κόψιμο) άνθος διακρίνονται στα μονανθή (έχουν ένα άνθος σε κάθε μακρύ στέλεχος) και στα πολύανθα (έχουν περισσότερα άνθη σε κάθε στέλεχος). Αυτά, τα τελευταία, είναι τα χαρακτηριστικά χρυσάνθεμα του παλιού καιρού που τα καλλιεργούσαν στους κήπους τους οι γιαγιάδες μας. Τα υπόλοιπα είναι νεότερες ποικιλίες κυρίως εισαγόμενες. Τα χρυσάνθεμα έχουν πυκνό σκουροπράσινο φύλλωμα με χαρακτηριστικά λογχοειδή και πριονωτά φύλλα.

Επίσης τα χρυσάνθεμα συμβολίζουν την αισιοδοξία και τη χαρά. Μάλιστα στην Ιαπωνία κάθε χρόνο γιορτάζουν και μια «Γιορτή της Ευτυχίας» προς τιμήν τους.

Πάντως τα δικά μου χρυσάνθεμα κάνουν την ετήσια γιορτή τους στον κήπο μου και όχι στη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου......







Σας τα προσφέρω με όλη την αγάπη μου.........

Τετάρτη 9 Μαΐου 2012

ΟΙ ΚΑΚΤΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΧΥΦΥΤΑ


  Τους έχω τρελή αδυναμία.....
Η μάνα μου όσο ζούσε τα αντιπαθούσε όπως ο «εξαποδώ» το λιβάνι......Ήθελα να ‘ξερα γιατί μαζεύεις αυτά τα γρουσούζικα πράγματα εδώ μέσα.....τα άχρηστα κι επικίνδυνα. Κι έχεις και μικρά παιδιά..... Εγώ όμως γοητευόμουν πάντα από την ποικιλία τους, τα σχήματα αλλά και τα άνθη τους. Τα οποία, σε κάποια είδη, είναι πολύ εφήμερα αλλά εξαίσια.
Με τον καιρό απέκτησα μια ωραία συλλογή και διαβάζοντας γι’ αυτά τα περίεργα είδη έμαθα τα παρακάτω....

Οι κάκτοι λοιπόν κατάγονται από περιοχές της βόρειας και της νότιας Αμερικής και φύονται σε περιοχές με μεγάλη ξηρασία αλλά και σε εδάφη πλούσια σε οργανικά στοιχεία. 
Υπάρχουν εκατοντάδες είδη κάκτων με διάφορα μεγέθη και σχήματα, αντί για φύλλα φέρουν αγκάθια και έχουν συνήθως ιδιαίτερα εντυπωσιακά λουλούδια, που εμφανίζονται όταν φτάσουν σε κατάλληλη ηλικία, συνήθως αρκετά χρόνια μετά τη φύτευσή τους.
 Το πιο σημαντικό όμως, είναι ότι οι απαιτήσεις τους σε νερό είναι περιορισμένες και έχουν τη δυνατότητα να επιβιώνουν μόνα τους σε μεγάλες περιόδους ξηρασίας και κάτω από έντονη ηλιοφάνεια.
 Σε αυτό το σημείο σας παραθέτω φωτό των κάκτων μου όταν είναι ανθισμένοι....










Τα παχύφυτα βρίσκονται στις περισσότερες περιοχές του πλανήτη και αναπτύσσονται σε πολύ διαφορετικές μεταξύ τους συνθήκες. Είναι φυτά που έχουν τη δυνατότητα να αποθηκεύουν μεγάλες ποσότητες νερού στους ιστούς τους, καθώς τα περισσότερα είδη τους αναπτύσσονται σε περιοχές με έντονη ξηρασία.
 Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό τους είναι ότι προσαρμόζονται σε τελείως διαφορετικές συνθήκες από αυτές του τόπου καταγωγής τους. Δεν χρειάζονται ιδιαίτερη φροντίδα ή προστασία, γι’ αυτό και είναι από τα είδη που χρησιμοποιούνται στις «πράσινες» ταράτσες.
Εγώ πάντως τα έχω σε διάφορα σημεία του πράσινου κήπου μου.....











Οι κάκτοι και τα παχύφυτα είναι φυτά παράξενα αλλά πολύ γοητευτικά. Δεν συμφωνείτε ????......Εγώ πάντως τρελαίνομαι γι' αυτά....
Φιλιά πολλά......

Πέμπτη 3 Μαΐου 2012

Ο ΜΑΙΟΣ ΜΑΣ ΕΦΤΑΣΕ


Ο Μάιος μας έφτασε.....

Εμπρός...βήμα ταχύ,
Να τον προϋπαντήσουμε,
Παιδιά, στην εξοχή.

Παλαιότατο άσμα, που μου θυμίζει τα παιδικά μου χρόνια. Τότε, που ξένοιαστη παιδίσκη, χοροπήδαγα σαν το κατσίκι στα άκτιστα ακόμα οικόπεδα και τις αλάνες της γειτονιάς μου και μάζευα παπαρούνες, χαμομήλια και μαργαρίτες....
Μάλιστα θυμάμαι πως όταν φορούσα ένα κατακίτρινο ζακετάκι, γέμιζε διάφορα πετάρια και μαμούνια γιατί  με περνάγανε για...λουλούδι (όχι ότι δεν ήμουνα κιόλας.....)
Και μακάρι και σήμερα να περιοριζόταν σ’ αυτή την ενόχληση ο κύριος Μάϊος.....Αλλά δυστυχώς το προχώρησε και κάθε χρόνο τέτοια εποχή με τυραννάει με τις αλλεργίες του που δεν με αφήνουν να σηκώσω κεφάλι........Γιαυτό και η απουσία από τη σελίδα μου τόσες μέρες.....εγώ που ήμουν τακτικότατη και ήθελα να είμαι εντάξει με το αναγνωστικό κοινό μου. Αλλά δεν γινόταν να γράφω κείμενα με ένα κεφάλι καζάνι....’Αλλωστε τα ηλεκτρονικά τα πειράζει, εκτός από τη σκόνη, και η υγρασία....κι έπρεπε να προφυλάξω και το λαπιτόπι από τη μύτη μου που έσταζε σαν χαλασμένη βρύση.....
Εδώ και λίγες μέρες λοιπόν, εγκατεστάθηκα στο εξοχικό με μία τρομερή όρεξη για πάσης φύσεως δουλειές, με ιδιαίτερη προτίμηση  στην αγαπημένη μου κηπουρική, χωρίς όμως να υπολογίσω τις ελιές τις....ευλογημένες που αυτή την εποχή τυγχάνει να είναι και ανθισμένες και είναι η κύρια αιτία της αλλεργίας μου.
Μετά την εμφάνιση της καταρροής, οι πάσης φύσεως εργασίες σταμάτησαν, και άρχισαν τα αντιισταμινικά.
Για να μην σας αφήσω όμως παραπονεμένους δέστε κάποιες φωτό από τα άνθη μου, που εγώ τα απολαμβάνω μέσα από τα παράθυρα του σπιτιού....











Και μια τελευταία φωτό, που την αγαπώ πολύ....με κηπουρό τη φύση.

Πολλά ευωδιαστά φιλιά.....

Πέμπτη 1 Μαρτίου 2012

ΜΠΑΙΝΕΙ Η ΑΝΟΙΞΗ.....


Καλημέραααα......πέρα ως πέραααα....ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ σε όλους κι εύχομαι ο κακός μας ο καιρός να μας εγκαταλείψει σιγά σιγά και ν’αρχίσει να ζεσταίνεται το κοκκαλάκι μας και η διάθεσή μας επίσης. Τί χειμώνας ήταν αυτός που περάσαμε Θεούλη μου φέτος ?????......Νομίζω ότι η Γερμανία έβαλε «χέρι» ακόμα και στον ήπιο καιρό μας. Τον έκανε ...γερμανικού τύπου....έτσι για να ξεπενταριαστούμε (έκφραση της μάνας μου....) στα καύσιμα και να φτωχύνουμε ακόμα περισσότερο. Μας «άλλαξε τα πετρέλαια» που λέγανε και οι παλιότεροι. Ανάσα δεν πήραμε...Δεν υπήρχε βδομάδα που να μην έχει τον παγετό της. Ας ευχηθούμε να τελειώσουν τα έντονα κρύα, ν’ αυξηθούν οι ηλιόλουστες μέρες και να μειωθούν τα επιβαρυμένα χειμωνιάτικα έξοδά μας. Η φύση πάντως μας στέλνει ήδη αισιόδοξα μηνύματα. Για του λόγου το αληθές απολαύστε την υπέροχη φωτό της αμυγδαλιάς μου στο εξοχικό.
 Kουράγιο λοιπόν.......Καλή δύναμη σε όλους......και ας γεμίσουμε τις καρδιές μας με αισιόδοξα συναισθήματα παρατηρώντας την ομορφιά που μας προσφέρει η φύση....ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ....πολλά φιλιά....