XΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΧΩΡΙΟ

Την ιδέα την ξεσήκωσε η κόρη από την πασίγνωστη και δαιμόνια Martha Stewart και αφού εκτύπωσε το σχετικό πατρόν, την έφερε στο σπίτι για εκτέλεση.

Κόψαμε το πατρονάκι μας σε χαρτόνι.

Πρώτα τις προσόψεις των σπιτιών.............

Και μετά τα έλατα του δάσους που φυσικά βάφτηκαν πράσινα και μπήκαν πίσω από το χωριό, σαν φόντο... 

Η κόρη είχε την ιδέα να εκτυπώσει σχέδια με τουβλάκια για τα σπίτια (και να μην αφήσει σκέτα τα χαρτόνια που πρότεινε η Martha), που κολλήθηκαν στις προσόψεις τους και κεραμιδί χαρτονάκια για τις στέγες τους..............

Από την πίσω πλευρά των προσόψεων κολλήσαμε ριζόχαρτο για να βγαίνει γλυκά ο φωτισμός που βάλαμε.....(ξεχάσαμε να βγάλουμε φωτό με τα ριζόχαρτα από την πίσω πλευρά του χαρτονιού, συγχωρέστε μας....).

  

Άπαντα τοποθετήθηκαν σε μια χαρτονένια βάση, τα δεντράκια μάλιστα σε μια ημικυκλική διάταξη που τα βοηθάει να στέκονται όρθια.

Ανάψαμε ενδιάμεσα και 4-5 ρεσώ .....κι έτοιμη η χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα του χωριού (σκεφτόμαστε να βάλουμε αντί για ρεσώ, κάποια λαμπάκια, για να μην πάρει καμιά ώρα φωτιά το......Κορδελιό και μας δείξουνε τα δελτία ειδήσεων, Θεός φυλάξοι....)

Μας  πήρε δύο βραδάκια να το φτιάξουμε (έχουμε κι άλλες δουλειές.....) αλλά και σε ένα απογευματάκι μπορείτε να το σκαρώσετε.

Αν σας άρεσε κι ενδιαφέρεστε να το ξεσηκώσετε, ιδού και το σχετικό link……http://www.marthastewart.com/search/apachesolr_search/Christmas%20village.

Σας φιλούμε θερμά και αν προσπαθήσετε να το κάνετε......ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ.

ΚΑΙ ΕΓΕΝΕΤΟ....ΦΩΤΙΣΤΙΚΟ

Από μπομπονιέρες γάμου. Είχαμε πάει οικογενειακώς......πέντε άτομα εμείς και η Αγία Μητέρα έξι (έτσι αποκαλούσε ο άντρας μου την πεθερά του....επειδή ήταν και πολύ εκκλησιάζουσα...όχι για άλλο λόγο). 

Γυρίσαμε που λέτε σπίτι με έξι ωραιότατες μπομπονιερίτσες....τίγκα στην δαντέλλα και ως συνήθως πήραν τη θέση τους στα κουτιά με τους θησαυρούς μου.  Ώσπου μια ωραία μέρα ξύπνησα με τη φαεινή ιδέα να κατασκευάσω ένα χειροποίητο φωτιστικό για το δωμάτιο της  μεγάλης κόρης.

 Κατά τύχη, μου βρισκόταν κι ένας συρμάτινος σκελετός από παλιότερο φωτιστικό, οπότε η δουλειά μου θα γινόταν ευκολότερα. Το σχήμα του ήταν κυλινδρικό, το έντυσα και με μια εκρού σατέν φόδρα (επίσης από τα κουτιά με τους θησαυρούς.....) και μετά άρχισα το κόλλημα της δαντέλας με ένα ελαφρό τρυπωματάκι. 

Μάδησα κι από τον πολυέλαιο της μάνας μου μερικά κρυσταλλάκια, έτσι για....τσαχπινιά κι έτοιμο το φωτιστικό. Κοριτσίστικο, ρομαντικό και.....τζαμπατζίδικο.

ΒΡΑΔΙΝΑ ΤΣΑΝΤΑΚΙΑ

Ανακατεύοντας τα συρτάρια μου για να βρω τις πασμίνες και τα κασκόλια, ξετρύπωσα και κάτι τσαντάκια, βραδινά δήθεν, που τα είχα κάνει στις αρχές της περασμένης δεκαετίας,  και τα οποία συμπλήρωναν τις επίσημες εμφανίσεις μου σε γάμους, χορούς, συνεστιάσεις και λοιπά......πανηγύρια. Σας τα δείχνω λοιπόν για να δείτε με τί κυκλοφορούσε η φιλενάδα σας κι έκανε......θραύση. Κανονικά θα έπρεπε να είναι σε μικρότερο μέγεθος, αλλά η φιλενάδα ήταν πάντα ανασφαλής και ήθελε να κουβαλάει  πάντα αρκετά πραγματάκια μαζί της (λεφτά, κλειδιά, κραγιόν, κινητό, τσιγάρα, γιαλιά.....βάλτε τις τσίχλες και τα χαρτομάντηλα ?????...άντε και κάνα φαρμακάκι για τις αλλεργίες της.....γιατί η φιλενάδα συνήθιζε να σαρώνει τους μπουφέδες και μετά γινόταν τούμπανο).

                                                  

ΠΑΣΜΙΝΕΣ ΚΑΙ ΚΑΣΚΟΛ

Κι εκεί που έστιβα το μυαλουδάκι μου, ποιό θέμα να βρώ για να σας ανεβάσω, κι επειδή ο χειμών καλά κρατεί....σκέφτηκα να σας παρουσιάσω τις πασμίνες και τα κασκολάκια μου, που έχω κατά καιρούς φτιάξει με τα χεράκια μου τα....χρυσά. Τα κασκολάκια έγιναν φυσικά με μαλλί (για σπορ εμφανίσεις....) οι δε πασμίνες μου έγιναν με βελούδινο ύφασμα, φοδραρισμένο με σατέν,  κεντημένες με διάφορες χαντρούλες, για πιο επίσημες εμφανίσεις (καλή η κομψότητα......αλλά έπρεπε να προστατέψω και τον λαιμό....κύκνου, που ασφαλώς διαθέτω (λέμε τώρα....και δεν θέλω γέλωτες). Αρχίζει η παρουσίαση των αριστουργημάτων.

'Αντε...και να κουκουλώνεστε τώρα που κάνει κρύο. Οχι μόνο εμβόλια και πορτοκαλάδες....Φιλιά

PATCHWORK

Τη βράκα μου την κουρελού θα την ξέρετε όλοι υποθέτω (...το γνωστό νησιώτικο τραγουδάκι). Επίσης θυμάμαι κι άλλη μια ιστοριούλα που μας έλεγε η μάνα μου όταν ήμαστε μικρά. Ενας γύφτος λοιπόν, μια χειμωνιάτικη νύχτα έτρεμε από το κρύο, το τσαντήρι έμπαζε από παντού και λέει στη γύφτισσα...Σκέπασέ με γύφτισσα.....Με τί να σε σκεπάσω ????, ρωτάει η συμβία του.....Με τη βράκα σου, απαντά ο γύφτος χα χα χα...) Μάλλον απ’ το γύφτο εμπνεύσθηκα φαίνεται γιατί όταν μεγάλωσα κι άρχισα ν’ αποθηκεύω ό,τι κουρέλι βρισκόταν μπροστά μου,  βούτηξα 2 παλιές, ολόμαλλες στρατιωτικές κουβερτούλες του δικού μου συμβίου (προίκα του...) κι έκανα δυο ωραιότατα σκεπασματάκια για τα παιδικά κρεββατάκια των θυγατέρων μου, με τη γνωστή, παλιά, οικονομική και οικολογική τεχνική του πατσγουόρκ. Διάβασα κάπου ότι πρώτες την επινόησαν οι γυναίκες των πρώτων αποίκων της Αμερικής (pioneers ή πιονιέροι επί το ελληνικότερον). Αυτές λοιπόν για λόγους οικονομίας έκαναν τα πάντα μ’ αυτή την τεχνική. Κουβέρτες, τραπεζομάντηλα, φουστανάκια κλπ. Κι επειδή λοιπόν και σε μένα ήταν πάντα βαθιά ριζωμένες οι έννοιες της οικονομίας, της οικολογίας και της ανακύκλωσης, στρώθηκα κι έφτιαξα (ντουμπλάρισα για την ακρίβεια)  αυτές τις κουβερτούλες, και κάποια μαξιλαράκια. Πάρτε μια ιδέα λοιπόν.......

 

 

Να κι ένα μικρό χαριτωμένο μαξιλαράκι

Κι επειδή μου άνοιξε η όρεξη, σκέφτηκα αυτή την τεχνική να την εφαρμόσω και στη διακόσμηση. Δηλ., κάποια στιγμή που ο άντρας μου θέλησε να απαλλαγεί από τις παλιές γραβάτες του, τις βούτηξα, τις έκοψα σε μικρά τετράγωνα, τις ένωσα μεταξύ τους, έπλεξα με το βελονάκι χρυσό σειρήτι για να καλύψω τις ενώσεις τους, τις κόλλησα σε λευκό χαρτόνι, της κορνιζάρισα και να το αποτέλεσμα.....(οι επόμενες πάντως που θα πέσουν στα χέρια μου, μάλλον θα γλυτώσουν τη σφαγή....γιατί σκέφτομαι να τις χαρίσω σ' έναν οίκο ευγηρίας  κοντά στη γειτονιά μου)

Στο τέλος σκέφτηκα να κάνω κάτι, περισσότερο δύσκολο αλλά κυρίως πολύτιμο κι έκοψα μικρά τετράγωνα από μονόχρωμα μεταξωτά, τα κόλλησα πάνω σε αυτοκόλλητη καρίνα, κι έκατσα και κέντησα με χάντρες διάφορα μοτιβάκια, εμπνευσμένα κυρίως από τα ινδικά μαξιλαράκια και ριχτάρια (...ξέρετε ποιά εννοώ.....αυτά που μέχρι πριν λίγα χρόνια είχαν κατακλύσει όλες τις αγορές.....λαϊκές και μη) Κάποια τα κορνιζάρισα ήδη.......και κάποια περιμένουν τη σειρά τους.......Για θαυμάστε......

 

 










Αυτά για σήμερα......Πολλά φιλιά.