Πριν από καιρό, παρακολουθώντας ένα ντοκυμαντέρ του National Geographic, έμαθα ότι, όταν οι θηλυκοί πιγκουϊνοι κάνουν το αυγό τους, αφήνουν τους συζύγους τους να το κλωσσάνε και να το προσέχουν, ενώ αυτές κάνουν βόλτες στις παγωμένες ακτές. Το είδα κι έπαθα...πλάκα.
Χιλιάδες αρσενικοί να κάθονται, ως συνήθως όρθιοι, ακίνητοι και κάτω από την κοιλίτσα τους, κι ανάμεσα από τα ποδαράκια τους, να κλωσσάνε το αυγό της γυναίκας τους.
Αυτές δε, πάλι κατά χιλιάδες, να ξεχύνονται στις παγωμένες παραλίες, να τσαλαβουτάνε κράζοντας καταχαρούμενες στα παγωμένα νερά, να πηδάνε από βραχάκι σε βραχάκι και να κάνουν μεταξύ τους όποια αθλοπαιδιά μπορείτε να φανταστείτε.
Δεν πρόσεξα αν αργότερα κουρασμένες μαζεύονταν στην παραλία και το ‘ριχναν στη...μπιρίμπα.
Επίσης δεν θυμάμαι αν μετά τα παιχνίδια μαζεύονταν στο τσαρδί τους κι έφερναν κάνα σπαρταριστό σολωμό για να φάει κι ο έρημος πιγκουίνος που το έπαιζε...λεχώνα.
Θα μου πείτε ότι είχε βάλει κι εκείνος το χεράκι του (...μάλλον κάτι «άλλο» θα είχε βάλει) για να γεννηθεί εκείνο το αυγό. Συνεπώς σωστά έπαιζε κι αυτό το ρόλο.....
Και είμαι σίγουρη ότι τη μέρα που το μικρό πιγκουϊνάκι θα αντίκρυζε το πρώτο χλωμό φως της αρκτικής μέρας, το πρώτο πρόσωπο που θα έβλεπε μπροστά του θα ήταν αυτό του πατέρα του.....
Γι’ αυτό κι εγώ, όταν έκανα με χαρτοπολτό αυτό το ζευγαράκι πιγκουϊνων το χαρακτήρισα σαν «Πατέρα και γιο».....(τόσο καιρό το κλώσσαγε μόνος του....να μη του βγει αρσενικό τουλάχιστον ????)
Τώρα...θα σας συμβούλευα να μη προβείτε σε συγκρίσεις των αρσενικών πιγκουίνων με τους δικούς μας αρσενικούς...Γιατί αρκετές θα ζηλέψετε τις θηλυκές πιγκουϊνες...κάποιες μπορεί και να πονέσετε λίγο....και δεν θα το ήθελα...
Δεν ξέρω για τους δικούς σας.....αλλά για τον δικό μου ΕΝΑ ΘΑ ΣΑΣ ΠΩ......
Πριν από πολλά πολλά χρόνια....ακόμη και στο κομμωτήριο εμφανιζόμουν με το μωρό στο καρότσι και τα κοριτσάκια μου ένα δεξιά...κι ένα αριστερά.....γιατί ο κύριός μου πανικοβαλόταν ακόμα και στη σκέψη ότι έπρεπε για μία ώρα να απασχολήσει τρία κούτσικα....δικά του......και τα σχόλια δικά σας.....
Πολλά πονεμένα φιλιά......
