Κάποτε,
γυρίζοντας τα τέκνα από διακοπές, μου έφεραν έναν μελωδό……ξέρετε από εκείνα τα
κρεματζούλια που τα κουνάει ο αέρας κι αλληλοχτυπιούνται βγάζοντας διάφορους
ήχους.
Όμορφο
ήταν, όμως με τον καιρό ξεχαρβαλώθηκε γιατί κούνα-κούνα, φαγώθηκαν τα σκοινάκια
του, και τα πήλινα φυλλαράκια που τον στόλιζαν άρχιζαν να πέφτουν ένα ένα και
να γίνονται κομμάτια και θρύψαλα.
Όμως,
η μεγάλη μαϊμού-αντιγραφέας σκέφτηκε να το αντιγράψει, με δικά της υλικά φυσικά
και να το ξανακρεμάσει.
Χρησιμοποίησε λοιπόν πηλό αυτοξηραινόμενο (πρώτη φορά τον δούλεψαν τα μαγικά της χέρια) κι
έφτιαξε τα ίδια ακριβώς φυλλαράκια που είχε και ο προηγούμενος, τα έβαψε με μεταλλιζέ χρώματα, τα
ξανάδεσε…..κι έτοιμος ο νέος μελωδός.
Θαυμάστε
τον…..
Πήρε
λοιπόν τη θέση του στο καλοκαιρινό στέκι, και για να συμπληρωθούν οι
καλοκαιρινές διακοσμητικές πινελιές, κρεμάστηκαν απέναντι και δύο πιάτα από
χαρτοπολτό, στολισμένα με εκτύπωση το ένα και χαρτοπετσέτα το άλλο (άντε και
λίγη ζωγραφική τριγύρω….).
Τώρα
που η μαϊμού πήρε φόρα, ετοιμάζει κι άλλα κρεματζούλια, αυτή τη φορά από ζύμη,
γιατί της ταιριάζει πολύ ο πλάστης και προτιμάει να καλλιτεχνίζεται με τα
ζυμάρια, αντί να στρωθεί και να κάνει καμιά κολοκυθοτυρόπιτα.
Κρατείστε
λοιπόν την περιέργειά σας και την αγωνία σας…..μέχρι να ετοιμαστούν τα έργα και
η νέα ανάρτηση.
Μέχρι
τότε, σας ασπάζομαι και σας εύχομαι καλά μπάνια…..
