ΦΙΛΕΤΟ ΨΑΡΙΟΥ....ΠΛΑΚΙ

Όπως είναι γνωστό, τα παιδιά αλλά και αρκετοί μεγάλοι δεν συμπαθούν ιδιαίτερα το ψάρι. Κάτι η μυρωδιά, κάτι οι βελόνες του, το κάνουν σε πολλούς απωθητικό. Μερικοί μάλιστα ισχυρίζονται ότι με το ψάρι δεν χορταίνουν, το δε  "στεφάνι" μου το βάζει στην κατηγορία «φρούτο».

Έλα όμως που είναι υγιεινό και συνεπώς απαραίτητο για μια σωστή διατροφή.....

Τώρα μάλιστα που υπάρχει πληθώρα ψαριών και μάλιστα τύπου φιλέτου, νομίζω ότι κανείς δεν πρέπει νά έχει τέτοιες δικαιολογίες.

Πάντως εγώ, η πονηρή και επίμονη γυναίκα, βρήκα πολλούς τρόπους για να τους το πασάρω, συχνά πυκνά μάλιστα.

Ένας απ’ αυτούς είναι το φιλέτο πλακί.

Παρ’όλες τις φιλότιμες προσπάθειες που έκανα για να μάθω γιατί το λέμε έτσι.....δεν τα κατάφερα. Γι’αυτό προχωρώ κατ’ευθείαν στη συνταγή μου.

Αγοράζουμε φιλέτα πέρκας ή πανκάσιους και τα κόβουμε στη μέση.

Κόβουμε πάρα πολλά κρεμμύδια σε χοντρές φέτες . Εγώ για το μεγάλο ταψί του φούρνου μου ξεπερνάω τα 2 κιλά (και κλάάάάμα.....η Κυρία)

Για να μην τους πέσει βαρύ (και χωρίς παρενέργειες.....) το κρεμμύδι, μόλις το κόψω σε φετάκια το βάζω σε νερό με αλάτι για αρκετή ώρα. Μετά το στραγγίζω καλά.

Κόβω 3-4 καρότα σε χοντρές ροδέλες.

 Επίσης κόβω και άλλα τόσα πράσα (το λευκό μέρος και αρκετό από το τρυφερό πράσινο).

Μπόλικη τριμμένη ντομάτα

Απαραίτητες 2-3 σκελίδες σκόρδο και οπωσδήποτε 2-3 φύλλα δάφνης.

Ξεκινάω με το σωτάρισμα του κρεμμυδιού και κατόπιν ρίχνω και τα υπόλοιπα υλικά. Εννοείται ότι θα ρίξω αλάτι, πιπέρι και λίγη γλυκιά πάπρικα, καπνιστή παρακαλώ....

Οταν γίνει η σάλτσα μου, στρώνω τη μισή ποσότητα στο ταψί μου σαν στρωματάκι...

Από πάνω ξαπλώνω τα φιλέτα του ψαριού ελαφρά αλατισμένα.

Και από πάνω τα κουκουλώνω με την υπόλοιπη σάλτσα.

Δεν βάζω καθόλου νερό γιατί τα φιλέτα θα βγάλουν αρκετό.

Τα ψήνω στο φούρνο στους 180 βαθμούς, στον αέρα, για μία ώρα περίπου.

Είναι ένα φαγητό πεντανόστιμο με πολλές βιταμίνες αλλά και αρκετά αποτοξινωτικό λόγω των κρεμμυδιών (και κάτι άλλο είναι......αλλά δεν το λέμε....γιαυτό κάνω και την προεργασία με το μπόλικο αλατόνερο).

Το συνοδεύουμε με άσπρο ή ροζέ κρασάκι και μαύρο ψωμί (αυτά είναι τα γούστα της....μαγείρισσας. Εσείς κάντε τα δικά σας.....)

Καλή επιτυχία και καλή όρεξη......

TI ΘΑ ΦΑΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ?????

Δεν ξέρω εσείς, που είστε υπεύθυνοι για το φαγητό της οικογένειας,  πώς χειρίζεστε το μέγα θέμα του ...ΤΙ ΘΑ ΦΑΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ????....αλλά εγώ θα σας πω τί κάνω, για να μην πελαγοδρομώ και αμφιταλαντεύομαι ανάμεσα στις διαφορετικές προτιμήσεις του καθενός.

 Θυμάμαι τη μάνα μου, που από βραδίς μας έπρηζε μ’ αυτή την ερώτηση.....πήγαινε στον έναν «τί να μαγειρέψω αύριο ???», πήγαινε στον άλλον, τα ίδια και δος του αναστεναγμοί και άγχος.

 Σιγά τον προβληματισμό.....που θ’απασχολήσω τον.....προικισμένο μου εγκέφαλο με τέτοια θέματα. Εγώ πιο πολύ τον απασχολώ με τις...καλλιτεχνίες μου, παρά για το τί θέλει ο καθένας εδώ μέσα για να γεμίσει την κοιλιά του....

Bέβαια, πέρασα κι εγώ παλιότερα απ’αυτό το στάδιο αλλά επειδή κατάλαβα ότι με τις προτιμήσεις της οικογένειας δε βρίσκεις άκρη, άλλαξα τακτική. Εγώ λοιπόν, κάθε πρωϊ που σηκώνομαι (πρωϊ......τρόπος του λέγειν), κι αφού κάνω την τουαλέτα μου και φάω το ξεγυρισμένο πρωϊνό μου.....κάνω την εξής αναρώτηση....ΤI ΘΑ ΗΘΕΛΕΣ ΝΑ ΦΑΣ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΟΥ ΣΗΜΕΡΑ?????..... Κι αποφασίζω. Καμιά φορά αυτή την αναρώτηση την κάνω από βραδίς γιατί πιθανόν να χρειαστεί κάτι να ξεπαγώσω.

 Κι επειδή, όπως έχω πει, είμαι και καλοφαγού και μερακλού, και τρώω τα πάντα, εννοείται ότι μαγειρεύω τα πάντα...κι όποιος θέλει το μεσημέρι τρώει. Κάποια μέρα, θα υπάρχει και το φαϊ που του αρέσει.  Και μου γυρίζουν , που λέτε, απ’ τις δουλειές τους, και όλοι...μα όλοι, όσο κι αν γκρινιάξουν στην αρχή, στην περίπτωση που δεν τους αρέσει το μενού, μετά κάθονται και το εξαφανίζουν. Αλλιώς υπάρχουν και τα ετοιματζίδικα.......(εγώ εν τω μεταξύ....σφυρίζω αδιάφορα).

Σήμερα λοιπόν θα σας δώσω τη συνταγή του φαγητού που τους έκανα για το μεσημέρι, και που όταν παλιότερα τους πρότεινα τα επί μέρους υλικά του...άκουγα πολλά μπλιαχ.....Τώρα πια όμως, με ρωτάνε πότε θα το ξανακάνω.....

ΒΙΔΕΣ ΜΕ ΠΟΛΥΧΡΩΜΑ (και βιταμινούχα) ΛΑΧΑΝΙΚΑ...

Βράζουμε ένα πακέτο βίδες (αν τα άτομα είναι πολλά βάλτε και μισό πακέτο ακόμα......είναι σίγουρο ότι το φαγητό θα εξαφανιστεί). 

Τις στραγγίζετε και τις ξαναβάζετε στην κατσαρόλα. 

Κόβουμε σε κυβάκια  4-5 κολοκυθάκια

Επίσης σε κυβάκια 5-6 καροτάκια

Σε μικρά τετραγωνάκια 3-4 κόκκινες πιπεριές Φλωρίνης.

Επίσης μπορείτε να βάλετε πορτοκαλί ή κίτρινες πιπεριές.

Οχι πράσινες γιατί σκεπάζουν όλες τις μυρωδιές των άλλων λαχανικών.

Σε κυβάκια κόβω ένα πακέτο φρέσκα μανιτάρια (πλευρώτους...αγκάρικους...πόρτο μπέλλο)

Στην ανάγκη ρίχνετε μία κονσέρβα ψιλοκομμένα.

Και φυσικά ψιλοκομμένο ένα αρκετά μεγάλο κρεμμύδι και 2-3 σκελίδες σκόρδο

Σωτάρουμε με ελαιόλαδο τα λαχανικά μας....αρχίζοντας φυσικά από το κρεμμύδι, και το σκόρδο

τα καροτάκια

τα κολοκυθάκια 

τα μανιτάρια και                           

την κόκκινη πιπεριά

Αν θέλουμε βάζουμε και ντομάτα (φρέσκια ή πελτέ)

Τα σιγοψήνουμε, να βγάλουν όλα τα υγρά τους και χωρίς να προσθέσουμε νερό. Προς το τέλος ψιλοκόβουμε λίγο άνηθο και λίγο μαϊντανό.

Αν θέλουμε, κατά το σωτάρισμα ρίχνουμε λίγο λευκό κρασάκι.

Σερβίρισμα

Ενώνουμε τις 2 κατσαρόλες σε μία και ανακατεύουμε..ή

Πρώτα τις βίδες και από πάνω τα λαχανικά (με τυράκι ή χωρίς)

Φτιάξτε το και θα με θυμηθείτε......καλύπτει τα γούστα όλων.....και αυτών που λατρεύουν τα ζυμαρικά αλλά και εκείνων που αγαπούν τα λαχανικά.......και τους προσφέρετε άπειρες βιταμίνες.

Και μη ξαναρωτήσετε κανένα για το φαγητό της ημέρας.....

ΟΡΕΞΗ....ΦΑΝΤΑΣΙΑ....και ΜΕΡΑΚΙ χρειάζεται από μέρους σας μόνο.....

Καλή επιτυχία.....

Καλή όρεξη...

Πολλά φιλιά.

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΤΡΑΠΕΖΙ

Σήμερα  σκέφτομαι να ξετυλίξω κι ένα άλλο ταλέντο μου, στη μαγειρική. Μη νομίζετε ότι ασχολούμαι μόνον με καλλιτεχνίες και τους αφήνω αμαγείρευτους..... Μαγειρεύω σχεδόν 40 χρόνια....έχω σκυλοβαρεθεί να περνάω τόσες ώρες κάθε μέρα, πάνω από τα ταψιά και τις κατσαρόλες....έχω πει στον εαυτό μου ότι αν ποτέ είμαι υπεύθυνη μόνο για τη σίτιση του εαυτού μου θα τρώω όρθια στον πάγκο της κουζίνας ό,τι λάχει...και μάλιστα σε πιάτα μιας χρήσης.....αλλά όταν μαγειρεύω είμαι μερακλού. Δεν λέω πως ό,τι κάνω στέφεται από μεγάλη επιτυχία, αλλά εγώ ξέρω ότι προσπάθησα όσο γίνεται περισσότερο.

Σήμερα λοιπόν, που είναι Κυριακή, έκανα ένα φαγητό που το συνηθίζουν στην Κρήτη και μάλιστα στους γάμους. Ο άντρας μου κατάγεται από την περιοχή της Σητείας.....έχω πάει τόσες φορές, όσες είμαι παντρεμένη (36) κι έχω φάει το εν λόγω φαγάκι σε άλλους τόσους γάμους.

Οπως είναι γνωστό, στη δυτική Κρήτη (Ρέθυμνο, Χανιά..) συνηθίζουν στους γάμους να προσφέρουν πιλάφι βρασμένο σε ζωμό από διάφορα κρέατα (γίδες, τράγους, κότες κλπ.). Είναι το λεγόμενο «γαμοπίλαφο» (μη γελάτε.....έτσι το λένε οι Κρητικοί και μπορεί να παρεξηγηθούν).

Αντίθετα στην ανατολική Κρήτη (Αγιο Νικόλαο, Σητεία...) συνηθίζουν να προσφέρουν σαν πρώτο πιάτο μακαρόνια με κιμά (τώρα πολλοί το έχουν αλλάξει σε...παστίτσιο που είναι πιο σικ) και σαν δεύτερο πιάτο κρέας χοιρινό (σπάλα) κομμένο σε χοντρά κομμάτια, με τεράστιες κομμένες πατάτες (κυδωνάτες) και σάλτσα ντομάτας. Φυσικά αλάτι, πιπέρι και φρέσκο βούτυρο (στακοβούτυρο) που σπάει τη μύτη από χιλιόμετρα.....

Εγώ λοιπόν, που έχω και μεγάλη οικογένεια το συνηθίζω συχνά πυκνά τις Κυριακές γιατί βγάζει πολλές πλούσιες μερίδες...φτουράει που λένε. Αυτό κάνω και σήμερα......και πριν το φουρνίσω το απαθανάτισα για να σας ανοίξω και την όρεξη. 

Τα καροτάκια είναι η δική μου πινελιά (δεν υπάρχει φαί χωρίς καρότο.....) και τώρα που το σκέφτομαι θα του πήγαιναν και λίγες κόκκινες γλυκές πιπεριές. Αλλά τότε δεν θα ήταν το παραδοσιακό φαγητό του κρητικού γάμου της περιοχής που σας ανέφερα, αλλά θα ήταν φαγητό για ....του Κουτρούλη το γάμο. Καλή Κυριακή...και καλή σας όρεξη.