ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΔΕΝΤΡΑΚΙΑ

Βλέπετε δε μας ικανοποιούσαν τα φυσικά δέντρα, από έλατο, αλλά ούτε και τα ψεύτικα (πλαστικά ή από χόρτο)......

Θέλαμε και παραλλαγές γιατί οι καιροί είναι μοντέρνοι και η φαντασία μας οργιάζει.

Εδώ που τα λέμε είναι κρίμα να κόβονται τα φυσικά δέντρα, ακόμα κι αν καλλιεργούνται γι’αυτό το σκοπό. Δηλαδή για ένα καπρίτσιο (πώς αλλιώς να το πω...) να παίρνεις ένα δέντρο, να το  διατηρείς για κάνα μήνα περίπου και μετά να το πετάς στα σκουπίδια. Εγώ δεν θα το έκανα ούτε και για ένα μικρό φυτό. Τόσο πολύ τα λυπάμαι.

Επομένως πολύ καλά κάνουν όσοι επινοούν διάφορους τρόπους και δεντράκι να στολίσουν στο σπιτικό τους αλλά και να μη καταστρέψουν έναν φυσικό οργανισμό που θέλει κάποια χρόνια μέχρι να φτάσει στο επιθυμητό μέγεθος για να ικανοποιήσει την ματαιοδοξία μας και τη φιγούρα μας («εμείς πάντα στολίζουμε φυσικό έλατο»....τί μας λες εκεί ?????)

Μέσα σ’αυτό το πνεύμα λοιπόν εγώ στόλισα ένα λευκό πλαστικό δεντράκι με ενσωματωμένα φωτάκια και κάποια κόκκινα φιογκάκια που το έχω εδώ και μερικά χρόνια. Έχει περίπου ύψος 1 μ. και όταν τελειώνει η «θητεία» του,  διπλώνει, μπαίνει σε μια σακκούλα σκουπιδιών και καταχωνιάζεται στη γωνία της ντουλάπας μου. Τα παιδιά μου κάθε χρόνο φωνάζουν ότι πρέπει επιτέλους να το αντικαταστήσω με κάποιο άλλο αλλά εγώ το έχω ερωτευτεί τόσο, που λέω ότι μ'αυτό θα γηροκομηθώ.....

  Επίσης έκανα και δύο δεντράκια από παλιά περιοδικά. Τσάκισα τις σελίδες τους σύμφωνα με τις οδηγίες, τα έβαψα το ένα με κόκκινο spray και το άλλο με πράσινο και τέλος τα στόλισα με λίγο glitter και χρυσόσκονη. ‘Εγιναν κουκλάκια....

 Άλλη μια ιδέα που επίσης μου άρεσε πολύ, είναι το γνωστό δεντράκι με τις νότες, εκτυπωμένες πάνω σε ρυζόχαρτο που ξεσήκωσα από το διαδίκτυο. Κανονικά χρειαζόμουν έναν κώνο από φελιζόλ για να κολλήσω επάνω τα ριζόχαρτά μου αλλά επειδή δεν ήθελα να ξοδευτώ (σιγά μη κουτσαθεί η γίδα από τ’αυτί .....) επινόησα έναν δικό μου κώνο με πολύ χοντρό χαρτί περιτυλίγματος, του έδωσα το κατάλληλο σχήμα και το στούμπωσα εσωτερικά με τσαλακωμένες εφημερίδες για να μη λυγίζει,

    το έβαψα λευκό και στο τέλος το στόλισα με τα ρυζόχαρτά μου, όχι όμως με νότες επάνω τους αλλά με μία ωραία δαντελένια εκτύπωση που μου άρεσε περισσότερο και είχα το ίδιο ακριβώς αποτέλεσμα....(μην πω και καλύτερο γιατί έδωσα στον κώνο μου το ύψος που εγώ ήθελα...)

  Επίσης, η κόρη η μικρή στόλισε, όπως κάθε χρόνο, τα κλαδιά της, με δικά της αυτοσχέδια στολίδια και χαίρονται και τα γατόνια της όταν κάθε τρις και λίγο το....κατεδαφίζουν.

 Επειδή δεν νομίζω ότι θ'αξιωθώ να κάμω άλλη μία ανάρτηση πριν τις  γιορτές γιατί έχω υποσχεθεί σε κάτι κουραμπιέδες ότι αυτή την εβδομάδα θα τους κάνω οπωσδήποτε και μέχρι την επόμενη θα τους έχω φάει ....αλλά κι επειδή θέλω να με επιθυμήσετε (ανάρια ανάρια το φιλί...για να 'χει νοστιμάδα που λέγανε σοφά και οι παλαιοί...)

.......Σας στέλνω τα φιλιά μου και τις θερμότερες ευχές μου για ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ, με υγεία, αγάπη και αλληλεγγύη.

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΗΣ ΥΠΟΜΟΝΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ......

Δεν πρόκειται να κάνω γκρίνιες για την οικονομική κρίση και την κακή ψυχολογική μας διάθεση. Όοοοοοχιιιιιι......δεν πρόκειται να τους κάνω το χατήρι. Έτσι κι αλλιώς εμένα τα Χριστούγεννα μου προκαλούσαν πάντα μια ελαφρά μελαγχολική διάθεση και μάλιστα από τότε που μεγάλωσαν τα παιδιά μου, δεν είχα και σπουδαίο κίνητρο για δημιουργία γιορτινής ατμόσφαιρας.

Αυτό που θυμάμαι πάντα ήταν το πολύ τρέξιμο, τα έξοδα, τα ψώνια, τα δώρα και το άγχος να τους ευχαριστήσω όλους.

Τώρα όμως που έχω απλοποιήσει τα περισσότερα πράγματα της ζωής μου, αρκούμαι σε έναν απλό στολισμό του σπιτιού μου και στη διοργάνωση των οικογενειακών τραπεζιών. Αυτά έτσι κι αλλιώς δεν τα γλυτώνω με τίποτα.....

Πιστεύω όμως πως όταν ο Θεός με αξιώσει ν’αποκτήσω εγγόνια, οι χαρούμενες γιορτινές μέρες θα έχουν άλλη διάσταση. Η παρουσία μικρών παιδιών σε συμπαρασύρει να βλέπεις τις γιορτές με άλλο μάτι.....Όσοι έχουν μικρά παιδάκια ή εγγονάκια, σίγουρα καταλαβαίνουν τί εννοώ.....

Όμως, έτσι «για το καλό» που έλεγε και η μάνα μου (εκεί να δείτε με τι φωταψίες και....βεγγαλικά γιόρταζε τα Χριστούγεννα και απορούσαμε πού έβρισκε το κέφι) κάθε χρόνο κάνω κάποια extra πράγματα για να είμαι κάπως στο πνεύμα των ημερών.

Ετοιμάζω λοιπόν ένα μίνι λευκό (και φαλακρό) δεντράκι που το έχω πολλά χρόνια αλλά εμένα μ’αρέσει πολύ (στο τέλος διπλώνει και μαζεύεται μαζί με τα φιογκάκια του στο πιτς...φυτίλι).

Στολίζω τις πιατέλες μου με τα ρόδια μου και τις  μπάλες μου που έχω κάνει από χαρτοπολτό.....

Ανάβω τα ρεσώ μου μέσα στα ποτήρια που έχω κάνει με ριζόχαρτο......

Κι ενώ όλος ο κόσμος κοντεύει να ...πτωχεύσει, εγώ φέτος απόκτησα κι ένα ολόκληρο χωριό και καταπάτησα και το δασάκι που ήταν από πίσω του......

Οι κόρες κάνουν ωραία μελομακάρονα κι εγώ κουραμπιέδες (αλλά κρατάνε μέχρι να βγάλω τη φωτογραφία.....μετά μετατρέπονται σε  «μαγική εικόνα», δηλ. εξαφανίζονται).

Τελικά μου φαίνεται ότι κάνω αρκετά πράγματα για τα Χριστούγεννα. Μήπως είμαι......Τραβάτε με κι ας κλαίω ??????......

Εύχομαι σε όλους Χρόνια Πολλά και Καλά. Με Υγεία, Αλληλεγγύη και κυρίως Ελπίδααααααα.....

Και του χρόνου να είμαστε ακόμα καλύτερα.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

 Χριστός Ανέστη.....Χρόνια Πολλά σε όλους.....με υγεία, αγάπη και δύναμη.

Χρονιάρα μέρα σήμερα και δεν μου πήγαινε να μη σας ευχηθώ και να προσπεράσω αυτή τη σπουδαία γιορτή, ίσως την πιο σημαντική της χριστιανοσύνης...

Δεν θα πω πολλά. Λίγες εικόνες μόνο θα σας δείξω, πολύ χαρακτηριστικές των ημερών.  Οι χειροτεχνίες και τα καλλιτεχνικά ας περιμένουν...... 

 Ο οβελίας μας (τον έψησε ο αδελφός μου....)

Ένα από τα τσουρέκια μας (φανταστικό.....το έκανε η νύφη μου)

Τα κόκκινα αυγά μας (τα έβαψε η κόρη με τη μέθοδο καλσόν και φυλλαράκια φυτών)

Το πασχαλιάτικο δεντράκι μας (επίσης έργο της κόρης.....)

Το βάζο με τις πασχαλιές (από τον κήπο μας.....κρίμα που δεν μπορώ να σας μεταφέρω τη μεθυστική μυρωδιά τους....)

Τί έκανα εγώ ????.......

Μα....αυτή την επίκαιρη ανάρτηση.....

Χρόνια πολλά......πολλά πασχαλιάτικα φιλιά.