Από μπομπονιέρες γάμου. Είχαμε πάει οικογενειακώς......πέντε άτομα εμείς και η Αγία Μητέρα έξι (έτσι αποκαλούσε ο άντρας μου την πεθερά του....επειδή ήταν και πολύ εκκλησιάζουσα...όχι για άλλο λόγο).
Γυρίσαμε που λέτε σπίτι με έξι ωραιότατες μπομπονιερίτσες....τίγκα στην δαντέλλα και ως συνήθως πήραν τη θέση τους στα κουτιά με τους θησαυρούς μου. Ώσπου μια ωραία μέρα ξύπνησα με τη φαεινή ιδέα να κατασκευάσω ένα χειροποίητο φωτιστικό για το δωμάτιο της μεγάλης κόρης.
Κατά τύχη, μου βρισκόταν κι ένας συρμάτινος σκελετός από παλιότερο φωτιστικό, οπότε η δουλειά μου θα γινόταν ευκολότερα. Το σχήμα του ήταν κυλινδρικό, το έντυσα και με μια εκρού σατέν φόδρα (επίσης από τα κουτιά με τους θησαυρούς.....) και μετά άρχισα το κόλλημα της δαντέλας με ένα ελαφρό τρυπωματάκι.
Μάδησα κι από τον πολυέλαιο της μάνας μου μερικά κρυσταλλάκια, έτσι για....τσαχπινιά κι έτοιμο το φωτιστικό. Κοριτσίστικο, ρομαντικό και.....τζαμπατζίδικο.
