Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2008

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ζωγραφίζω. Ζωγράφιζα, διάβαζα και άκουγα μουσική. Πρώτο και μοναδικό κορίτσι σε μια πενταμελή οικογένεια με δύο ακόμα παιδιά. Αγόρια...Καμιά σχέση μεταξύ μας. Μοναξιά τεράστια. Η έλλειψη αδελφής τραυματική. 'Ετσι πίστευα για πολλά χρόνια, πολύ αργότερα όμως το ξεπέρασα, όταν απέκτησα τις δύο μοναδικές και καταπληκτικές κόρες μου. Σήμερα αληθινές φίλες και αδελφές. Τότε λοιπόν είχα φτιάξει έναν μικρόκοσμο με ζωγραφική, μουσική και διάβασμα. Τα βράδια ξάπλωνα αγκαλιά με ένα μικρό τρανζιστοράκι και άκουγα θέατρο από το ραδιόφωνο. Το θέατρο της Τετάρτης, έτσι λεγόταν, και φυσικά από την ΕΡΤ. Νομίζω ότι κάπως έτσι ονομαζόταν το κρατικό ραδιόφωνο τότε. Από αυτό το μικρό ραδιοφωνάκι ξεκίνησε η θεατρική μου.....παιδεία. Και προσπαθώ, όσο μπορώ να τη συνεχίζω.....Πίσω στο θέμα μας. Μόλις τελείωνα λοιπόν τα μαθήματά μου, άνοιγα την ιχνογραφία μου και ζωγράφιζα ατελείωτα. Τότε ήταν της μόδας τα... μικρά σπιτάκια στο λειβάδι με τα απαραίτητα αξεσουάρ, δέντρα, παγκάκια, λιμνούλες με πάπιες, στριφογυριστά δρομάκια κλπ. Αλλά το φόρτε μου ήταν οι κοπέλλες και μάλιστα οι πριγκήπισσες. Με πολύ εντυπωσιακά χτενίσματα, κοσμήματα και φορέματα. Θυμάμαι είχα και έναν μικρό μαυροπίνακα και χρωματιστές κιμωλίες και αλλοίμονο σε όποιον τολομούσε να σβήσει το μικρό μου αριστούργημα. Θυμάμαι τα αδέλφια μου, όταν ήθελαν να με εκδικηθούν για κάτι, πήγαιναν και τα έσβηναν. Καυγάδες, κλάματα, χαμός. Φυσικά η έκφραση της επιθυμίας "θα ήθελα να σπουδάσω ζωγραφική'', μόνο με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς αντιμετωπιζόταν από τους γονείς μου. ΄Ετσι η ιδέα της ζωγραφικής έμεινε...ιδέα. Απωθημένη...
Πριν από δυο περίπου χρόνια αποφάσισα να υλοποιήσω την απωθημένη ιδέα μου. Πήγα σε κατάστημα με είδη ζωγραφικής και έκανα τις απαραίτητες προμήθειες. Χρώματα, πινέλα, μουσαμάδες κλπ. Μαζί με όλα αυτά και καλούπια με υλικό για κατασκευή μάσκας. Οι ιδέες μου ανεξάντλητες αλλά δυστυχώς ο χρόνος μου πολύ περιορισμένος. Ατελείωτα ξενύχτια, παράπονα από το σύντροφο.....αλλά η χαρά πολύ μεγάλη. Θα ήθελα να είχα μια μικρή βοήθεια για τις υποχρεώσεις της οικογένειας αλλά και κάποια μαθήματα σχετικά με τη ζωγραφική. Προς το παρόν παλεύω μόνη μου. Και με το σπίτι και με τη ζωγραφική. Ερασιτέχνις και αυτοδίδακτη. Και τα δύο αφορούν τη ζωγραφική (για το νοικοκυριό ούτε λόγος).
"A very desperate housewife with passion about art and hobbies, is searching desperately for free time to make her dreams come true."- ElenArt